Feeds:
Posts
Comments

Archive for October, 2011

First…Do no harm

Funny, this is the one thing we teach healthcare students all the time and yet it seems much more difficult to practice. The truth is, my life has been that path toward trying really hard not to cause harm to any one. Call it avoidance or dissociation or whatever else. It is the one thing I seem to avoid as much as I possibly can. And the sad part is, I end up causing harm to the people I most care about. It is no wonder I have this fantasy of myself living in a remotest area by myself watching the stars and drinking tea.  Because there, I will not be able to cause harm. I wonder if, in life, it is just not possible to avoid harm. Not because one intends to make life difficult for others but just because we are human and we live our lives trying to the best of our ability while at the same time having our own frailty, our wants, and needs, and dreams, and longings, and ideas about life. It causes me deep grief to come to this realization. There is always that hope as well, the belief that people are able to handle harm, there is that inner resouces in others, inner strength and courage and they move on pretty well. May be it is about first be human, learn from your mistakes, and minimize harms. I’m not sure…I just know that it pains me when that happens and I know that no matter how hard I try, it will still happen and in my humaniaty, I have to learn to live with, learn from, minimize, and trust that people are strong and they have beautiful souls and they gravitate toward meaningful life even in the midst of hurts and pain. I keep thinking about a friendly reminder…”stop apologizing.”

Advertisements

Read Full Post »

จำ

ตื่นเช้า ก็คิด

กลางวัน ก็นึก

ก่อนนอน ระลึก

กินข้าว ก็จำ

นั้งรถ เห็นภาพ

หน้าคอม คุุ้้นเคย

กลิ่นกาแฟ รื้อฟื้น

กระเป๋า สีฟ้า

แว่นตา กันแดด

ขนุน แตงกวา

พูดจา  เรียบร้อย

ร้อยคิด  ร้อยจำ

หลายคำ วาจา

หลายวา  เดินทาง

หลายทาง  ร่วมเดิน

หลายเนิน  ต้องสู้

สุดทาง  ต้องจาก

เหลือความ  ทรงจำ

ที่อยู่ต่อไปฯ

Read Full Post »

ห้ามมื่อไม่ให้หยิบก็ห้ามได้

ห้ามปากไม่ให้พูดก็ห้ามไหว

ห้ามขาไม่ให้เดินก็ห้ามเป็น

ห้ามก้นไม่ให้นั้งก็พอไหว

ห้ามจมูกไม่ดมก็กลั้นได้

ห้ามแขนไม่ให้แก่วงก็ห้ามหยุด

แต่จะบอกควายไม่ให้กินหญ้า จะบอกยังไง

จะบอกนกไม่ให้โบกบิน ก็ไม่ได้

จะบอกปลาให้ขึ้นบก ก็ผิดปลา

จะบอกนาไม่ให้มีข้าว มันก็ไม่เป็นนา

ก็เหมือนใจ

บอกไปมันก็มา

บอกมามันก็ไป

มันไปตามใจ

เพราะใจมันตามใจ

เพราะแต่ละใจมันมีทาง

บางทีทางที่ไป ใจอาจไม่ตาม

และตามทางใจ อาจไม่มีทาง

ไม่ว่าเดินจะไปตามทางไหน

ขอเพียงรู้ว่าใจมันมีทางใจ

Read Full Post »